مشارکت سیاسیِ مبتنی بر وفاداری ملیِ گروه های قومی و مذهبی موجود در یک کشور، از ارکان اصلی توسعة سیاسی محسوب می شود. در ایران دوره رضا شاه، اگرچه زمینه ی رشد مدرنیته و تحکیم مفاهیم اساسیِ آن فراهم شد اما در عمل توسعه یافتگیِ سیاسی به معنای مشارکت پذیری کلیه اقوام و ایلات و گروه های موجود در این سرزمین صورت نگرفت. مهم ترین علّت این امر، چالش این دولت با ایلات و عشایر بود. به علت اهمیت موضوع، این پژوهش با هدف بررسی وتحلیل مناسبات پُرچالش دولت رضا شاه با ایلات و عشایر به عنوان مانع مهم توسعه یافتگی سیاسی، قصد آن دارد تا به این سؤال پاسخ گوید که «چالش دولت مدرن رضا شاه با ایلات و عشایر، چرا مانع توسعه یافتگی سیاسی شد؟ » برای پاسخ به سؤال پژوهش، این فرضیه در نظر گرفته شده که «اعمال سیاست های خشونت بار علیه ایلات و عشایر، در دولت رضا شاه موجب تحکیم احساسات قومیتی شد، لذا توسعه یافتگی سیاسی تحقق نیافت. » پژوهش به شیوه توصیفی تحلیلی به این موضوع می پردازد. یافته ها نشان می دهد استفاده از شیوه سرکوب، اجبار و کنترل شدید برای مهار ایلات و عشایر به منظور تحقق مدرنیسم و تجدّد مورد نظر در دوره رضاشاه، مانع اصلی توسعه یافتگی سیاسی بود.

به وجودآمدن نظام سیاسی جدید در افغانستان بعد از رویداد 11 سپتامبر در سال 2001 سبب شد موضوع توانمندسازی سیاسی زنان در این کشور مطرح شود. در این نوشتار در پی پاسخ به این پرسش هستیم که چه عامل هایی سبب شده است زنان افغانستان در سال های 2001 تا 2020 موفق به توسعۀ توانمندسازی سیاسی نسبیِ در مسیر تحقق دموکراسی نشوند؟ فرضیۀ نوشتار به عامل های روانشناختی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی براساس نظریۀ توانمندسازی سارا لانگه اشاره می کند. هدف این نوشتار بررسی مانع ها و چالش های توسعۀ توانمندسازی سیاسی زنان افغانستان در مدت 20 سال و تبدیل آن به موضوعی مستمر و عادی است. برای این منظور از روش کیفی از نوع اسنادی و مصاحبه بر اساس نظریۀ توانمندسازی سارا لانگه برای گردآوری داده ها استفاده کرده ایم. یافته های این نوشتار نشان می دهد تأثیر متقابل عامل های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و روانشناختی موجب شده است زنان افغانستان در دوره های کرزای و غنی به توسعۀ نسبی توانمندسازی سیاسی نرسند. همچنین فرصت ازمیان بردن فشارها و تبعیض های بیرونی به زنان داده نشد، تا بتوانند حقوق از دست رفتۀ خود را به دست آورند و وضعیت اجتماعی شان را بهبود و ارتقا دهند.

جرم انگاری بعضی از انحرافات در پرتو نظریات مجازاتگر ژرمی بنتام مطرح شد، ولی تحت تاثیر آموزه های مکتب تحققی، به ویژه " نظریه حالت خطرناک " گسترش یافت و در حال حاضر تحت عنوان " جرایم مانع " یا جرایم بازدارنده شناخته می شود. امروزه جرم انگاری این رفتارها با معیارهای پیشنهادی فلاسفه حقوق کیفری در مورد جرم انگاری هماهنگی ندارد. با توجه به معیارهای توازن دلایل، مقبولیت اجتماعی، منع ایراد خسارت به دیگری و پالایش در مورد جرم انگاری، برای جرم شناختن یک رفتار لازم است که اولا رفتار مورد نظر با اصول و مبانی اخلاقی جامعه در تعارض باشد. ثانیا توسل به اقدامات غیر کیفری در مقابله با آن رفتار نتیجه بخش نباشد و ثالثا زمینه های اجرایی و عملی مقابله قهرآمیز با آن رفتار فراهم باشد. از آنجا که در جرم انگاری پاره ای از رفتارها به عنوان جرایم مانع، ملاکهای فوق رعایت نگردیده است، جرم تلقی کردن آنها نیز منطقا توجیهی ندارد. همچنین ماهیت این رفتارهای منحرف به گونه ای است که از طریق به کارگیری اقدامات غیر کیفری و ساز و کارهای پیشگیری می توان دامنه آنها را محدود کرد. لذا در مرحله اول باید در مقابله با این رفتارها از اقدامات سرکوبگر کیفری چشم پوشید و توسل به حقوق کیفری را به عنوان آخرین حربه نظام دفاع اجتماعی تجویز کرد. قانونگذاری کیفری ایران در قبال این نوع رفتارها از منطق خاصی تبعیت نمی کند. بعضی از این رفتارها در قوانین کیفری ایران به عنوان جرم مطرح شده اند، در حالی که به دور از هر گونه منطق جرم انگاری اند.

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین استرس چالش، استرس مانع پیشرفت، فرسودگی و انگیزش یادگیری با عملکرد تحصیلی بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی اهواز در سال تحصیلی 86 ـ 85 بود. نمونه پژوهش 300 دانشجو بود که به طور تصادفی ساده انتخاب شدند. در تحقیق حاضر از پرسشنامه استرس لیپین، لیپین و جکسون، فرسودگی مزلچ، پرسشنامه جهت گیری انگیزشی و معدل کل نمرات دانشجویان استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، از روش های آماری میانگین، انحراف معیار و تحلیل مسیر به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. تحقیق حاضر شامل یک فرضیه اصلی و 8 فرضیه فرعی است. فرضیه اصلی رابطه علّی میان استرس چالش، استرس مانع پیشرفت، فرسودگی و انگیزش یادگیری با عملکرد تحصیلی است که تایید شد. همچنین مسیرهای مستقیم از استرس چالش به فرسودگی و انگیزش یادگیری، از استرس مانع پیشرفت به فرسودگی و انگیزش یادگیری، معنادار بودند. همچنین مسیرهای غیرمستقیم از استرس چالش به عملکرد تحصیلی از طریق فرسودگی و انگیزش یادگیری و از استرس مانع پیشرفت به عملکرد تحصیلی از طریق فرسودگی و انگیزش یادگیری معنادار بود.

سازه های آبی، در برخی مواقع موانعی در مسیر حرکت آب هستند که باعث ایجاد گردابه های نوسانی در پایین دست موانع می شود. این گردابه ها نیروهای نوسانی به مانع وارد کرده و پایداری سازه را دچار مشکل می نماید. در سال های اخیر از این پدیده در جهت تولید انرژی پاک استفاده می شود. در تحقیق حاضر نوسان مانع با وجود مانع ثابت در بالادست مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش ها با استفاده از مانع مثلثی در دبی های متغیر با فواصل مختلف مانع در بالادست صورت پذیرفت. هدف اصلی این تحقیق بررسی اثر پارامترهای سرعت و فاصله مانع بالادست بر میزان فرکانس نوسانات می باشد. با تحلیل ابعادی، پارامترهای بی بعد عدد استروهال، عدد رینولدز و نسبت فاصله به قطر به دست آمد. نمودارهای مربوط به رابطه عدد رینولدز و نیز فاصله به قطر در برابر اعداد استروهال ترسیم شدند. در پایان با استفاده از تجزیه و تحلیل داده ها و نرم افزار SPSS20 رابطه ای جدید جهت برآورد عدد استروهال ارائه شد. با صحت سنجی رابطه ارائه شده، پیش بینی نسبتا خوب آن مورد تایید قرار گرفت.

مقدمه: تحقیق و پژوهش پس از آموزش نیروی انسانی یکی از ارکان توسعه سالم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تلقی میشود. دانشگاه اصلی ترین رکن نظام تحقیقاتی محسوب میشود. بررسی موانع پژوهشی در هر رشته علمی از اهمیت بالایی برخوردار است. صدری می نویسد یکی از مشکلات تحقیق این است که عضو هیات علمی آموزشی و پژوهشی منفک از یکدیگر در دانشکده ها وجود ندارد و فعالیتهای پژوهشی اعضا هیات علمی تحت الشعاع فعالیتهای آموزشی آنان قرار گرفته است و بار آموزشی زیاد از دیدگاه ایشان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی از موانع مهم تحقیق بود. بکرانی می گوید که 8/61% اساتید اصفهان تراکم برنامه های درسی در دانشگاهها را مانع تحقیق می دانند و در دانشگاهها مسایل آموزشی اولویت خاصی نسبت به مسایل پژوهشی دارد. با هدف آگاهی از نظرات اعضا هیات علمی دانشگاههای منتخب غرب و جنوب کشور از نقش آموزش در انجام پژوهش تحقیق حاضر صورت گرفت. روشها: پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی است و طی آن 413 نفر از اعضا هیات علمی دانشگاههای همدان، کرمانشاه، بوشهر و اهواز به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند سپس از پرسشنامه ای که اعتماد علمی آن با روش تعیین ضریب آلفای کرانباخ سنجیده شد و برای سنجش اعتبار آن نیز از روش اعتبار محتوی استفاده گردیده بود بکار گرفته شد. روش آماری مورد استفاده نیز آمار توصیفی و تحلیل عوامل بود.یافته ها: بیشترین میانگین سن 13/43 در اهواز و کمترین آن 8/33 در بوشهر بود. بیشترین میانگین سابقه تدریس 59/11 در اهواز و کمترین 32/5 در دانشگاه بوشهر وجود داشت. نمونه های دانشگاه بوشهر با 8/96% بیشترین و دانشگاه همدان با 2/84 کمترین میزان انجام تحقیق را دارا بودند. سه مطلب آموزش عنوان شده: الف) فشردگی فعالیت در بخش آموزش بالینی ب) فشار و تراکم برنامه های درسی اساتید و ج) مهمتر بودن مسایل بالینی بیمار نسبت به تحقیقات از سوی 4/26% اعضا هیات علمی دانشگاه اهواز 8/17% واحدهای پژوهش کرمانشاه، 8/47% پرسش شوندگان همدان و 6/22% نمونه های بوشهر به عنوان مانع تحقیق شمرده شوند به عبارتی فعالیتهای آموزشی متضاد با آموزش محسوب شدند این تفاوت در همدان بیشتر از سوی همکاران آقا در بوشهر از سوی همکاران خانم به عنوان مانع پژوهشی انتخاب شده است و این مانع در دانشگاه بوشهر با مدرک تحصیلی فرد با P/001 ارتباط معنی دار داشت.